Ik ben Vlissingen

Regelmatig portretteer ik onder mijn twitteraccount @helgeprinsen in zeven tweets een Vlissinger op straat. Wekelijks verschijnt er ook een portret in de Vlissingse Bode.

Elizabeth Bastiaanse – de Boer

Elizabeth Bastiaanse – de Boer (105). Weduwe, 6 kinderen. Geboren in Rotterdam. Woont sinds 1929 in Zeeland waarvan 25 jaar in Vlissingen. Lid van de ‘club van 100-jarigen’.

“Een wetenschappelijk onderzoek van de Vrije Universiteit. De professor kijkt elk jaar of ik het nog wel een beetje doe. Ik mankeer niet veel hoor. Wat pufjes tegen de benauwdheid.”

“Koken doe ik zelf. Die afhaalprakjes lust ik niet. Beneden in het winkeltje haal ik de boodschappen. Ik zit op m’n rollator mijn biefstukje te bakken. En ook de aardappeltjes enzo.”

“De thuiszorg komt vier keer per dag. En ik heb een aantal leuke vriendinnen. We spelen vaak patience. Koppie thee erbij en wat lekkers. Bridgen doe ik alleen op de computer.” 

“Ik woon fantastisch. Ben binnen twee minuten met de scootmobiel op de boulevard. Kijken naar de schepen. En dan bij Michiel naar beneden om naar de binnenstad te gaan.”

“Met mijn kinderen, klein- en achterkleinkinderen heb ik gelukkig een goede verstandhouding. Als ik jarig ben, moet ik een zaaltje afhuren. Dan komt er altijd een man of veertig.”

“Ik ben gelovig. Dus de toekomst laat ik over aan Onze Lieve Heer. Elke dag tel ik mijn zegeningen. Dat ik op mijn leeftijd nog elke dag op mag staan. Hier zit een gelukkig mens.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Davor Corbijn

Davor Corbijn (45). Samenwonend. “750 kinderen”. Geboren in Vlissingen. Werkte in de (internationale) hotelwereld. Mede-eigenaar van APV Housing. ‘Accomodations and more’. 

“Met name buitenlandse studenten. 31 verschillende nationaliteiten. De meesten wonen in een kamer of studio op ‘Campus de Ruyter’ in een verbouwde vleugel van het ADRZ.” 

“Een zelfbedacht concept met allerlei faciliteiten zoals een fitnessruimte en een bioscoop. Ook organiseren we van alles daar buiten. Sinterklaas. Kerst. Doktersbezoek. Vervoer. ”

“In de stad hebben we eveneens studenten gehuisvest. Maar het centrum mist helaas een studentenkroeg en plekken waar ze overdag terecht kunnen om met elkaar te werken.”

“Zelf ben ik weer teruggekomen naar Vlissingen. Ondanks dat ik het druk had in Londen en Den Haag voelde ik me wel eens eenzaam. Hier zijn mijn roots. Hier voel ik me thuis.”

“In de toekomst willen we uitbreiden naar Middelburg. Op een steenworp afstand van Vlissingen. Voor internationale studenten is dat een endje van niks. Die fietsen heen en weer.”

“Heb een grote passie voor het werk. Mijn ervaring met 5-sterrenhotels helpt. Hele leuke dingen. Iedereen tevreden. Dat maakt mijn dag goed. Het gaat niet alleen om de centjes.”  

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Corné Karman

Corné Karman (39). Getrouwd, 2 kinderen. Geboren in Middelburg. Woont in Oost-Souburg. Timmerman/aannemer. Heeft sinds 2006 een eigen bouwbedrijf in Oost-Souburg.

“Mijn vader was ook timmerman. Het was al snel duidelijk dat de bouwopleiding het best bij mij paste. Het maken van mooie dingen met je handen. Daar gaat het bij mij om”. 

“Mijn hoofdmoot is particuliere klanten op Walcheren. Het lastigste is om te plannen. Nee verkopen is moeilijk. Je bent veel tijd kwijt aan het aannemen en opnemen van het werk.”

“Vlissingen is voor mij strand en zee. Mijn hobby’s liggen ook daar. Varen met mijn bootje. Een potje strandvoetbal. Erg jammer dat kitesurfen niet meer mag op de boulevard.”

“Daarvoor ga ik nu naar Zoutelande, Domburg of Vrouwenpolder. Die vrijheid die je dan voelt. Naast veel Zeeuwen komen daar ook altijd veel kitesurfers uit België en Duitsland.” 

“Wat de binnenstad betreft: zonde dat die niet meer is wat hij was. Vroeger ging je sneller naar de stad om kleren te kopen. Nu zijn er voor mij hoogstens twee geschikte winkels.” 

“Het Bellamypark vind ik daarentegen wel bruisend en gezellig. Ook de festiviteiten daar. En uiteindelijk kom ik altijd terug op de zee. Daarom zal ik nooit weggaan uit Vlissingen.” 

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Johan Houweling

Johan Houweling (55). Single, 3 kinderen. Geboren in Vlissingen. Oud-postbode. Begon – wegens inkrimping bij de PTT- acht jaar geleden een dierenspeciaalzaak in de Scherminkelstraat. 

“Dieren trokken me het meest aan. De zaak is de enige in het centrum. De ene keer moet iedereen een hamster hebben. De andere keer zijn het weer cavia’s, vogels of vissen.” 

“De laatste twee jaar verkoop ik veel muizengif en –vallen. Waar er verbouwd of gesloopt wordt, zoals het Ravesteijnplein, verplaatsen de muizen zich. Ze trekken gewoon rond.”

“Jammer dat de stad zo stil is. Ben blij dat de oliebollenkraam er nog staat. Maar op zich zijn deze maanden gezellig. De mensen kopen dan voor hun huisdier ook cadeautjes.” 

“M’n vader en moeder komen ‘s middags vaak helpen. Gewoon voor de gezelligheid. M’n vader weegt altijd het vogel- en hondenvoer af. M’n moeder staat achter de kassa.”

“Nee, op de boulevard kom ik eigenlijk nooit. Ja, met storm rij ik er wel eens over. Ben soms zeven dagen in de week in de winkel. Van 9.30 tot 17.30. Er is altijd wat te doen.”

“M’n oudste klant is 107 jaar. Heel vief. Ze zei: ik wil een kanarie. Een gele en een zanger. En dat ze hem kwam halen. Maar eerst moest ze naar een congres over 100-jarigen”.

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Leny Poppe – de Looff

Leny Poppe-de Looff (69). Getrouwd, 3 kinderen. Geboren in Vlissingen. Was zestien jaar wethouder in Vlissingen. Werd in 2007 burgemeester van Zundert. Tot juli 2019. 

“Heb altijd met plezier gewerkt. Nooit met tegenzin. Ik hou van het bestuurlijke aspect. Echt fantastisch. Maar op een gegeven moment is het gewoon klaar. Daar leef je naartoe.”

“Dat ik niet meer door mijn agenda word geleefd, daaraan moet ik het meest wennen. Tijdens drukke werkzaamheden in Zundert kwamen we in ons huis in Vlissingen tot rust.”

“Vlissingen is veranderd in de twaalf jaar dat ik ben weggeweest. Op cultureel gebied is veel weg. Verschrikkelijk. Minder grote festivals. Een minimale podiumprogrammering.”

“Over beeldende kunst dan nog niet gesproken. Je kind kan niet eens meer naar de muziekschool in Vlissingen. Jammer ook dat het gemeentearchief naar Middelburg gaat.” 

“In West-Brabant spreken ze altijd lovend over de Walcherse kust. Heel verrassend dat Vlissingen zo hoog blijkt te scoren bij de toeristen. Dat stelt mij dan weer wel gerust.”

“Heb mezelf tot januari gegeven om niks te doen. Fysiek en mentaal afkicken van zo’n zware baan. En een nieuwe start in ons eigen huis. Voorlopig voelt het nog als vakantie.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Dita Daalmeijer-Kuilder

Dita Daalmeijer-Kuilder (52). Getrouwd. Geboren in Dordrecht. Van beroep vervoerskundige. Sinds twee jaar eigenaar van twee vakantieappartementen op de boulevard.

“Heb meer dan twintig jaar in Frankrijk gewoond en gewerkt als internationaal projectmanager. Het meeste werk deed ik vanuit huis. En daarnaast moest ik ook reizen.”

“Na Frankrijk hadden we geen zin in de Randstad. M’n man kende Vlissingen van de zeevaartschool en heeft me stiekem hierheen gelokt. Aanvankelijk voor een pied-à-terre.”

“Eerst een maand in een huisje op de camping. Het was de mooiste maart ooit. Toen besloten we hier te blijven. Ik heb al honderd keer gedacht: ik ga hier nooit meer weg.” 

“Altijd zulke mooie luchten hier. Ik loop iedere dag met m’n hond over het strand. Dan kom je veel mensen tegen. Verder ben ik lid geworden van Ons Genoegen. Altsax.”

“Zo creëer je automatisch netwerkjes. Als je met iets bezig bent, dan praat je daarover met iemand. Die kent ook weer iemand. Zo help je elkaar. Dat is het mooie van Vlissingen.”

“O ja, we hebben ook nog een soort burendingetje. Er zijn hier op het rijtje mensen die er al dertig jaar wonen maar die hun naaste buren niet kenden. Nu wel. Dat is toch leuk?”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Richard Clarisse

Richard Clarisse (55). Getrouwd. Geboren in Vlissingen. Zelfstandig verpleegkundige bij Thermphos en Zorgstroom. Treedt sinds dit jaar op als dragqueen Lola Lasagne.

“Nooit gedacht: dat is wat voor mij. Ben gevraagd door een vriendin bij City of Dance. Die zei dat er een tekort aan dragqueens is. Nou, ik dacht: ik ga het gewoon doen.”

“Als Lola durf ik alles. Doe ik alles. Spreek ik iedereen aan. Loop ik door een drukke menigte. Op het podium zing ik playback. Whitney Houston. Madonna. En Cher natuurlijk.” 

“Ik was altijd van plan om naar Amsterdam te gaan, maar steeds kwam er wat tussen. Op een gegeven moment dacht ik: hou nou maar op want je houdt gewoon van Zeeland.”

“Ben redelijk vaak verhuisd. Maar steeds naar Vlissingen teruggekomen. Ik woon nu in een Scheldewoning. In de volksbuurt waar ik opgroeide. Dat geeft een fijn en rustig gevoel.” 

“We speelden bij de bunkers bij het oude dierenasiel. Of gingen naar het Nollebos. En in de Walstraat liep ik langs de etalages. Naar mooie dingen kijken die je niet kon kopen.”

“Lola wil ik uitbouwen. Optredens. Dragbingo in cafés. Of in Ter Reede. Ook een groep samenstellen met dragqueens. Het is nog in een pril stadium. Dus wie interesse heeft…”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Madhu Brunner-van der Kleij

Madhu Brunner-van der Kleij (41). Getrouwd, 3 kinderen. Geboren in India. Opgegroeid in Vlissingen. Eigenares van Zorgbeleving De Blauwe Vlinder in de Badhuisstraat.

“Vraaggerichte dagbesteding en individuele begeleiding voor mensen van nul tot honderd. Mensen met dementie, ADHD en autisme. We werken volgens de beleving.” 

“Hen een gelukkige dag bezorgen. Heel belangrijk. Wat wilt u? Wat niet? Wat kan ik toevoegen? Wij zijn er voor jou. Op acht cliënten hebben we twee á drie verzorgers.”

“Men is weer op zoek naar kleinschaligheid. De lijntjes bij ons zijn kort. Het voelt alsof je bij elkaar op visite komt. We koken met elkaar. Eten tussen de middag warm. ”

“Het is heerlijk om in Vlissingen te wonen. Warm en vertrouwd. Lekker aan de kust. Alles is dichtbij. Markt, strand, supermarkt. We gaan elke dag met de mensen eropuit.”

“Ik ben er graag voor anderen. Je krijgt er zoveel voor terug. Dat we na een jaar al zijn uitgebreid met een tweede locatie geeft wel aan dat dit soort zorg aanspreekt.”

“Toen mijn moeder nog leefde zei ze: als ik er niet meer ben, dan kun je mij vinden als die mooie blauwe vlinder in de Vlindertuin. Zo fladdert ze altijd met me mee.”


Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Bertha Ooms-de Waal

Bertha Ooms-de Waal (38). Getrouwd, 2 zoons. Geboren in Rotterdam. Kwam in 1999 naar de zeevaartschool. Bleef hier wonen. Docent Scheepswerktuigkunde aan de HZ. 

“Ik heb tien jaar gevaren, waarvan drie jaar als hoofdwerktuigkundige op een chemicaliëntanker. Nu draag ik mijn passie over aan de jongere generatie zeevaartscholieren.”

“En ik wil een rolmodel zijn voor de meiden. Vrouwen zijn minstens zo goed in techniek als mannen. Meer geduld. Fijnere motoriek. Ze kijken anders tegen dingen aan.”

“Ben niet afkomstig uit een zeevarende familie. Als kind zag ik bij Het Klokhuis een item over een loods. Ik dacht: dat wil ik óók. Het werd uiteindelijk de machinekamer.”

“Buiten de havensteden heeft men eigenlijk geen besef wat zeevarenden doen. De meeste studievrienden zijn hier blijven wonen. Je spreekt dezelfde taal. Je voelt je thuis.”

“Dat komt ook door het industriële karakter van Vlissingen. De Machinefabriek, de Timmerfabriek, de Lasloods en de Plaatwerkerij. De Scheldekraan vind ik ook supermooi.”

“Mijn klasgenoten zijn allemaal goed terechtgekomen. Je komt ze echt overal tegen. Dus als je -zeg maar- brandweerman of piloot wil worden: ga naar de zeevaartschool.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Sven Hardeman

Sven Hardeman (46). Getrouwd, 2 zoons. Geboren in Delft. Opgegroeid in Vlissingen. Was tot twee jaar terug mede-eigenaar van het Cinecafé. Nu zzp’er in ‘gastvrijheid’.

“De laatste jaren ben ik me gaan verdiepen in de Vlissingse politiek. Als ik wat kan betekenen voor deze stad dan doe ik dat graag. De toeristen hier houden bijvoorbeeld.”

“Ik spreek hen regelmatig op de boulevard waar ik vaak vis. Dan zeggen ze meestal dat ze Vlissingen mooi vinden, maar dat ze ergens anders op Walcheren overnachten.” 

“De scheiding tussen boulevard en binnenstad is een probleem. Ook de toename van de huisjesmelkers. En wat denk je van de straatdealers: je pikt ze er zo uit, die pipo’s.”

“Sinds ik een paar jaar geleden met een juiste weersvoorspelling het Bevrijdingsfestival heb ‘gered’, word ik als amateur-meteoroloog vaak gebeld bij allerlei evenementen.”

“Extreme weersomstandigheden vind ik interessant. In Vlissingen is de invloed van het getij heel groot. Dan zie je dat het hier mooi weer is en tien kilometer verder noodweer.”

“Vlissingen is mooi in z’n lelijkheid. Een grote diversiteit ook. Eindeloze zomeravonden afgewisseld met storm en ontij. Deze stad beweegt het hele jaar door. Daar ben ik verliefd op.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen