Ik ben Vlissingen

Regelmatig portretteer ik onder mijn twitteraccount @helgeprinsen in zeven tweets een Vlissinger op straat. Wekelijks verschijnt er ook een portret in de Vlissingse Bode.

Patty Stenger

Patty Stenger. Samenwonend, 2 kinderen. Geboren in Haarlem. Scenarioschrijfster van Maud en Babs, een nieuwe Nederlandse dramaserie. Woont in Vlissingen en Amsterdam.

“De serie heb ik voor het grootste gedeelte in Vlissingen geschreven. Gaat over mantelzorg. Met Kim van Kooten, Loes Luca, Rifka Lodeizen. Komend jaar te zien bij Omroep Max.”

“Mijn mans familie komt uit Ritthem. Altijd hadden we zoiets van: ohhh, die boulevard. Toen we gingen kijken naar een volstrekt uitgewoonde etage waren we meteen verkocht.”

“In het begin zeiden ze in Amsterdam met een vies gezicht: hè, in Vlissingen? Maar dan zien ze het uitzicht op zee en vragen ze: gôh, zouden we je huis een keer mogen huren?

“Op een of andere manier heeft Vlissingen ons verleid. Een onontdekte parel met rafelrandjes. Het is hier het leukste zeggen we iedere keer tegen elkaar. We boffen toch maar.”

“Wat wel opvalt: de WOZ-belasting is extreem hoog. Verder vind ik dat we veel zuiniger op de stad moeten zijn. En geen wanstaltige appartementencomplexen moeten ambiëren”.

“O ja en nog iets: samen met Yvonne Kroese heb ik dit jaar met de animatiefilm See me een Gouden Kalf gewonnen voor Beste Korte Film. Nou echt, onze mond viel gewoon open.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Michael Wise

Michael Wise (72). Single. Geboren in de Eedestraat 4. “Het geboortehuis van mijn oma. Mijn vader was een Engelse bevrijder. Hij ontmoette mijn moeder bij bakker Speckens.”

“Na de HBS heb ik de Rijkskweekschool gedaan. Daarna op diverse scholen lesggegeven. Nadat ik overspannen raakte, werkte ik 17 jaar als salarisadministrateur bij het ADZ.”

“Schaken is mijn hobby. Werd in 1991 zelfs Zeeuws kampioen. Schaken geeft structuur aan je manier van denken. Het is een spiegel van de geest. Daardoor voel ik me weerbaar.”

“In Vlissingen ken ik iedere straatsteen. Doe alles te voet. Sinds kort bezorg ik in twee wijken de Bode. Fijn om erbij te doen. Zelf lees ik veel. Nieuws. Cultuur. Schaakrubrieken.”

“Kom tijd tekort. Gisteren moest ik naar de ABN/AMRO. Omdat die hier niet meer is, ben ik helemaal naar Middelburg gelopen en terug. Overal bankjes waarop je kunt mijmeren.”

“Kijk, Middelburg is qua gebouwen mooier, maar de inwoners zijn ‘more inhibited’. Meer geremd dan ‘wij’ strijdbare Vlissingers. De Engelse taal is mooi hè. Veel meer nuances.”

“Elke dag is anders voor mij. De toekomst zie ik optimistisch. En als de hemel naar beneden valt, dan zijn we allemaal dood. Dat zei mijn moeder altijd. En zo is het natuurlijk ook.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Anca Hamelink-Popescu

Anca Hamelink-Popescu (46). Getrouwd, 3 kinderen. Geboren in Iasi, Roemenië. Is docent NT2 op de HZ. Ontmoette haar man in 1993 op een christelijk zomerkamp in de Karpaten.

“Ik ben niet heel mijn leven gelovig geweest. Was altijd gericht op leren en presteren. Toch zoek je de zin van het leven. Soms loopt alles zo mooi. Het was liefde op het eerste gezicht.”

“Wat mij als eerste hier opviel: kleine, gezellige huisjes. De knusse verlichting in de winter. En het water natuurlijk. Verder dat de mensen hier beleefd zijn. Is mijn ervaring althans.”

“In Vlissingen zijn er plekken waar ik heel enthousiast over ben. Van de bibliotheek word ik superblij. Bijvoorbeeld het Taalcafé. En laat het nu net de Week van het Nederlands zijn.”

“Nederlands is een compacte, logische en praktische taal. Bijvoorbeeld ‘koffiemelk’. Dat is melk voor de koffie. Heel duidelijk. Mijn studenten vinden Nederlands leren een uitdaging.”

“De HZ heeft zoveel opleidingen en nationaliteiten. Ik wens vooral dat ze zich welkom voelen in Vlissingen. Spreek ze aan. Want zij hebben juist gekozen voor onze kleinschaligheid.”

“De mens heeft altijd een eigen keuze. Wanneer jouw wil op één lijn met Gods plan komt te staan, dan ontdek je meer. Dan geef je ruimte om iets bovennatuurlijks te laten gebeuren.”

 

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Hans Tilroe

Hans Tilroe (68). Single. 2 kinderen. Geboren in Vlissingen. Z’n moeder had in Vlissingen een kousenwinkel, zijn vader een kousenkraam. Staat zelf al bijna vijftig jaar op markt.

“Vroeger door heel Zeeland. Nu alleen nog in Goes, Middelburg en Vlissingen. Middelburg is de beste markt. En voor de rest: mensen heb je natuurlijk overal. Ook bijzondere.”

“Alhoewel je die met name in Vlissingen ziet. Om 7 uur ‘s morgens richt ik m’n kraam in en om 8 uur heb ik al drie opvallende Vlissingers gezien. Nee, ik ga niet zeggen wie.”

“De handel in kousen en sokken is niet veel veranderd in die jaren. Behalve kousen dan. Die bestaan nog amper. Zeker niet de zwarte kousen die de Zeeuwse boerinnen droegen.”

“Vlissingen is op de goede weg, vind ik. Er wordt veel gebouwd. Dingen worden eindelijk gerealiseerd, zoals in het Scheldekwartier. Verder weet ik er niet zoveel over te zeggen.”

“Maar ik hou eigenlijk steeds meer van Vlissingen. Met mijn brommertje rijd ik praktisch elke dag over de boulevard, het Eiland, de binnenhaven en dan weer terug naar m’n huis.”

“Heb een bungalow in Paauwenburg. Heel fijn. Een leuke mengelmoes van buren in verschillende soorten woningen. Wat m’n werk betreft: zolang ik me nog goed voel, ga ik door.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Jo Goris

Jo Goris (84). Getrouwd, 2 kinderen. Geboren in Sittard. Kwam als marinekok in 1956 naar Vlissingen. Ontmoette in het Concertgebouw -nu het Arsenaaltheater- zijn vrouw.

“Vanaf toen wilde ik hier blijven. Ze is een echte Vlissingse. Haar vader was schoenmaker De Pagter. Mijn langste tijd was bij Van de Linde in de Walstraat. Als banketbakker.”

“Mijn beroep was mijn hobby. Deed altijd mee aan wedstrijden. Ben vijf keer Nederlands kampioen geweest. Mede daardoor mocht de zaak zich toen hofleverancier noemen.”

“Daarna werd ik patissier bij hotel Britannia. Mijn specialiteit was de ‘Britsoes’. Ook bruidstaarten en kunstwerken van marsepein en suiker. Heb nog plakboeken vol met foto’s.”

“Maar ja, Brit is er niet meer en al jaren is het daar een braakliggend terrein. Begrijp echt niet waarom dat allemaal zo lang moet duren. De boulevard is toch juist onze parel?”

“Gelukkig beginnen ze nu eindelijk aan de Coosje Buskenstraat. Hopelijk wordt de rijrichting vanaf het Scheldeplein ook snel veranderd. Dat je zo rechtdoor naar de zee kunt.”

“Ik hou van tuinieren, biljarten en computeren. Doe alles met mijn iWatch. Er zit zelfs een valpreventie op. Da’s het mooie van deze tijd. Een Apple a day keeps the doctor away.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Annelies van Campenhout

Annelies van Campenhout (61). Single. Geboren in Dongen. Kwam in 1976 naar Vlissingen. Eigenaresse van Aqua-rette die ze, samen met haar broer, van haar ouders overnam.

“Toen we in de Scheldestraat begonnen waren er nog vijf stomerijen in Vlissingen. Nu zijn we eigenlijk de enige. Het aanbod van particulieren is ook een stuk minder dan toen.”

“Dat komt door het materiaal van de huidige kleding. Veel is wasbaar. Weinig zakenpakken nu door de corona. Maar gelukkig lopen de horeca en bedrijven weer een stuk beter.”

“Dit werk geeft veel voldoening. Servetten en tafellakens. Gordijnen. Regenjassen waterdicht maken. En trouwjurken natuurlijk. Altijd leuk. Dan zie je ook meteen wat de mode is.”

“Een keer had een klant een leren jasje gebracht. Vond ik een gouden ketting die kwijt was. Een andere keer een sleuteltje dat de eigenaar al jaren kwijt was. Iets van een kluisje.”

“Om als Brabantse in Zeeland te wonen valt mee hoor. Daar is het wel wat gemoedelijker, maar ik heb het hier hartstikke naar m’n zin. Mijn broer en ik wonen in Lammerenburg.”

“Vooral strand vind ik prachtig. Lekker uitwaaien met storm. Nou, dat was het zo’n beetje denk ik. Nog een wastip? Weinig wasmiddel gebruiken. En nooit wrijven. Altijd deppen.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Jeroen Roelse

Jeroen Roelse (48). Getrouwd, 1 zoon. Geboren in Vlissingen. Tot voor kort wijkagent. Nu werkzaam op het bureau. “Vanwege een ‘Daley Blindkwaal’ ben ik er een halfjaar uitgeweest.”

“Ik ben in de Bonedijkenstraat geboren. Heel mijn jeugd speelde zich in die omgeving af. Kende elk hoekje en gaatje. Mijn beste tijd was de periode dat ik daar in het Middengebied werkte.

“Wat ik daar als jonge agent allemaal heb meegemaakt. Er gebeurde altijd wel wat. Een betere leerschool kun je niet hebben. Er werd gesnoven, gespoten, gestoken en geschoten.”

“Het gaat me aan het hart als ze slecht over Vlissingen praten. Of als er weer een winkel moet sluiten of iets wegbezuinigd wordt. Dat raakt me. Vlissingen is een stad die nooit af is.”

“Vlissingen is het eindpunt. Havenstad. Opvang voor dak- thuislozen. Emergis. Dat betekent veel werk voor ons. Maar meestal voel ik me een hulpverlener in plaats van een agent.”

“Zoals het er nu voorstaat blijft het bureau gelukkig in zijn huidige vorm bestaan en de politie zal op straat blijven werken. Alhoewel de capaciteit tegenwoordig wel een probleem is.”

“Voorheen bestond 75% van het korps uit Vlissingers. Nu is dat nog maar hoogstens 25%. Het mooiste van het politiewerk? Ja, dat is voor mij toch op straat achter die boef aan rennen.”

 

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Koos Willemsen-Minderhoud

Koos Willemsen-Minderhoud (79). Single, 1 dochter. Geboren in Westkapelle. “Mijn ouders hadden een boerderij, maar in de stal kwam ik nooit. Als kind was ik al graag netjes.”

“Ben al jong gaan werken bij Woninginrichting Gabriëlse. Dure meubels zoals Artifort. Twee panden naast elkaar op het Bellamypark. In de gewelven stonden de klassieke merken.”

“Na een aantal jaren kreeg ik een baan bij damesmodezaak Berco. Woonde erboven. Zag de schepen boven de Scheldemuur uitkomen. De tv-antenne stoorde vaak door de kranen.”

“In de winkel vond ik het altijd het leukst om de klanten aan te kleden. Wist ook meestal wat ze in de kast hadden hangen. Dan zei ik: dat kun je leuk combineren met dat en dat.”

“Dat is wel een talent van me. Ik was altijd eerlijk over hoe het stond. Daar win je juist klanten mee. Nog steeds ben ik helemaal weg van stofjes en alles wat daarbij komt kijken.”

“Al mijn kleding maak ik zelf. Ik hou van bezig zijn. In mijn tijd bij Berco heb ik allerlei aktes behaald zoals textiele werkvormen. Daarna kon ik les gaan geven op het Deltacollege.”

“En heb ik al verteld over beeldhouwen en edelsmeden? Ook allemaal gedaan. Zo fijn om dat te kunnen. 42 jaar hard gewerkt. En nog steeds gelukkig als ik creatief bezig kan zijn.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Pieter de Nooijer

Pieter de Nooijer (41). Getrouwd, 2 kinderen. Geboren in een bekende Vlissingse visserfamilie. “De mannen heten allemaal Pieter. Mijn vader, ikzelf en mijn zoon van dertien.”

“De VLI-27 is van ons. Samen met de VLI-25 van mijn neef zijn dat nog de enige twee Vlissingse viskotters. Vijf dagen met vijf man vissen aan de Hollandse en Belgische kust.”

“Alleen op tong en garnalen. En na een week is het altijd fijn als we de skyline van Vlissingen weer zien. Soms slepen we zelfs nog garnalen als we langs de boulevard varen.”

“Vlissingen is een mooie stad hè. Je wilt toch nergens anders wonen? Vlissingen zit in je. Hoef ook niet op vakantie. Pfff, ik moet er niet aan denken zelfs. Met dat vliegen en al.”

“Alleen in het weekend heb ik een beetje vrije tijd. Rondje door de stad. Soms naar een terrasje. En sowieso ga ik ook elke dag nog naar de boot. Daar is altijd wel wat te doen.”

“Voor Pietertje heb ik dat oude sloepje daar gekocht en het de VLI-23 genoemd. Zo leert hij in de praktijk knopen te leggen en netten te boeten. Ja, met de paplepel ingegoten.”

“Nou, hij heeft inderdaad maar één interesse: boten, boten, boten. Hij zou zelfs nu al op z’n eentje met de VLI-27 kunnen uitvaren. Z’n overgrootvader Lein zou trots zijn geweest.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Thomas Zanders

Thomas Zanders (27). Latrelatie. Geboren in Vlissingen. Als zelfstandig ondernemer werkzaam bij de Lasloods. Studeerde af bij de HZ-opleiding Aquatische Ecotechnologie.

“Maar ik doe helemaal niks met m’n diploma. Heb het liefst gereedschap in mijn hand. Tijdens mijn studie werkte ik al bij de Timmerfabriek. Heb er zelfs vijf jaar gewoond.”

“Dat weet bijna niemand. Een jongensdroom natuurlijk. We hebben daar een complete studio gebouwd met keuken, douche en alles. Aan het oog onttrokken. Voor bewaking.”

“Heel apart om daar ‘s nachts alleen te zijn. In het begin lag ik niet echt rustig in m’n bed. Rammelende ramen. Gebons op de deuren. Gierende wind. Gekrijs van meeuwen.”

“Zoals veel jongeren wilde ik eerst weg uit Vlissingen. Heb het in de Randstad maar een halfjaar volgehouden. Het werk wat ik nu hier doe is het leukste wat ik kan bedenken.”

“Begon het tien jaar geleden voor mij als een speeltuin, inmiddels kan ik mijn hypotheek er goed van betalen. Alles uit de Timmerfabriek hebben we voortgezet in de Lasloods.”

“Dus ook het pop-up-restaurant van Michel Louws en zijn team. Door de corona is dat twee maanden later opengegaan dan gepland, maar gelukkig is de zomer nog niet voorbij.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen