Ik ben Vlissingen

Regelmatig portretteer ik onder mijn twitteraccount @helgeprinsen in zeven tweets een Vlissinger op straat. Wekelijks verschijnt er ook een portret in de Vlissingse Bode.

Marcel Oonk

Marcel Oonk (66). Getrouwd, 3 kinderen. Geboren in Rheden. Oud-notaris. Woont hier sinds 1992. Kende Vlissingen via zijn broer die op de zeevaartschool zat. 

“Heb nooit hoeven wennen. Als notaris zit je meteen midden in de samenleving. Mooi en uitdagend werk. Je leert hele families en hun geschiedenis kennen.” 

“Vlissingers kijken wel de kat uit de boom, maar als ze je kennen zijn ze loyaal. Bijzonder vind ik die cultuur van no nonsense. What you see is what you get.” 

“Vlissingen is een fijne stad aan de Schelde. Een voorrecht om hier te mogen leven. In de zomer zwem ik elke zondag met een ploegje langs de Wacherse kust.”

“Jammer dat in de oorlog veel kapot gegaan is in Vlissingen. En in de jaren zestig veel gesloopt. Maar ik ben positief over de ontwikkelingen van de laatste jaren.”

“Van het toerisme en de handel moeten wij het hebben. En van gastvriendelijkheid. Een tophotelschool zou mooi zijn. En dan ook maar meteen een sterrenrestaurant.” 

“Sinds kort ben ik met pensioen. We hebben hier wortel geschoten. Volop tijd nu voor ons kleinkind, mooie wandelingen en lange fietstochten, wellicht naar Rome.” 

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

René Dekker

René Dekker (64). Single, maar ‘niet alleenstaand in het leven’. Geboren in Oost-Souburg. Gepensioneerd beleidsmedewerker toerisme gemeente Veere.

“Ik ben geboren met een groeistoornis. Gelukkig zitten positiviteit en opgewektheid in mijn DNA. De kansen die je krijgt in het leven moet je altijd benutten.”

“Vroeger zag je in het openbare leven veel minder mensen met een handicap. Nu ziet het bij mooi weer -bij wijze van spreken- zwart van de scootmobiels.”

“Vlissingen is voor mij toch wel de boulevard. Ik begin bij De Punt en eindig bij het windorgel. En dan onderweg een praatje maken en een terrasje pakken.”

“En de schepen natuurlijk. Onder aan de Coosje Buskenstraat zie je ze boven je uit torenen. Dan besef je weer dat we in een kom onder de waterspiegel leven.”

“De boulevard is voor mij super toegankelijk. Je kunt zo het strand oprijden. Horeca en winkeliers kunnen op dat punt nog wel een slag maken. Dat is gewoon handel.”

“Jammer dat de portemonnee van de gemeente leeg is. Geld voor leuke dingen is er niet meer. We hebben nog een zeeslag te maken. Met de mariniers hoop ik.” 

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Marja van Nes-Versteylen

Marja van Nes-Versteylen (62). Getrouwd, 2 dochters. Oud-lerares basisschool De Branding. Geboren in Jakarta. Woont sinds haar tiende jaar in Vlissingen.

“Na de dood van mijn vader verhuisden we van het zachte zangerige Maastricht naar het ruwe en rauwe Vlissingen. Een cultuurschok voor mij als kind.”

“Heel lang wilde ik weg hier. Maar ik had nog wat af te maken met Vlissingen. Of Vlissingen met mij. Want waar kunnen je kinderen beter opgroeien dan hier?”

“Je doet je wandelschoenen aan en het is meteen fijn. Dat nieuwe wandelpad over de duinen. Zo heerlijk. Vlissingen wordt zo stukje bij beetje aangepakt.”

“Jammer dat de PSD-boten er niet meer zijn. Dat je dan net de laatste boot miste. Ging je eerst friet halen bij De Milliano en daarna via Antwerpen terug.”

“Wat ze van mij mogen veranderen is de Spuistraat. Maak die wat groener. En zet rozen in die rare bak met water waar nu de meeuwen zich in wassen.”

“Het filmfestival vind ik fantastisch. Dat we dát hebben in Vlissingen. Pier 7 ook zoiets. Een aanwinst. Abonnement. Kluisje. Stoel. Ligbed. Helemaal pérfect.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Youssef Bousiani

Youssef Bousiani (48). Getrouwd, 5 kinderen. Geboren in Marokko. Commercieel econoom. Heeft koffiebar op de Oude Markt. Woont sinds z’n 8e jaar in Vlissingen.

“We hadden opeens licht en stromend water. Voor boodschappen ging je naar een winkel. En in de klas hoefde ik niet op de grond te zitten zoals in Marokko.”

“Mijn zaak ben ik een jaar geleden begonnen uit passie voor koffie en thee. Zonder reclame te maken. Goed gastheerschap is allesbepalend. Daar gaat het om.”

“Vlissingers kijken eerst de kat uit de boom. Ze weten wat ze willen. Als ze eenmaal voor je kiezen dan zijn ze je ook trouw. De gunfactor is erg belangrijk hier.”

“Groot minpunt is de binnenstad. Geen logische samenhang. Te verspreid van elkaar. Daardoor zie je dat veel ondernemers geen synergie hebben met elkaar.”

“Geen vaste route die je kunt lopen. Nu valt het op dat veel toeristen Vlissingen erbij nemen en ergens anders verblijven. We moeten juist de eindbestemming zijn.”

“De gemeente kan gastvrijer zijn, vind ik. En niet wanneer je de stad komt binnenrijden als eerste een bord zien staan met: Betaald Parkeren, ook op zondag.”

 

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Wijnand van Gessel

Wijnand van Gessel (72). Getrouwd, 1 zoon. Geboren in Lochem. Woont sinds 1964 hier. Oprichter Oceanwide Crew en Expeditions: bemanning en poolreizen.

“De mooiste reis is Spitsbergen. De emotie dat je daar bent. Op Amsterdameiland. Op Smerenburg. Dat licht. Die stilte. En het besef van je eigen nietigheid.”

“Ondanks de slechte omstandigheden waarin Vlissingen verkeert, krijgen we als bedrijf goeie medewerking van de gemeente. Ze doen het toch maar gewoon.”

“Kijk eens naar de ontwikkeling van het Scheldekwartier en de landtongen. Bedrijfsunits. Een groot kantoor van Ørstad bij het station. Dat is toch geweldig.”

“Ik denk dat het ergste voorbij is voor Vlissingen. Je ziet dat er weer wordt gebouwd. Waardoor er ook meer mensen komen. En die mensen moeten ook eten.”

“Je zal van mij niet echt iets negatiefs horen. Als ik ’s morgens over de boulevard rijd ben ik trots. Deze stad is altijd al in beweging geweest. Dat is de charme.”

“Natuurlijk zijn er aandachtspunten. Maar die moet je niet op de eerste plaats stellen. Eerst kijken naar de positieve dingen. Daar kom je altijd het verst mee.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Louk Peperkamp

Louk Peperkamp (32). Samenwonend, 1 zoon. Geboren in Vlissingen. Sinds 2011 beheerder Timmerfabriek en vanaf dit jaar ook exploitant Lasloods.

“Al van kinds af aan ben ik geïnteresseerd in fabriekshallen. Grote, imponerende ruimtes waar altijd in is gewerkt. Je doet een stap terug in de tijd.”

“Ik ben verknocht aan Vlissingen, een kleine vrijstaat in de positieve zin van het woord. Geen kapsones. Genoeg leefruimte. Je wordt in je waarde gelaten.”

“De gang van de seizoenen vind ik bijzonder prettig. Als ik nu met de hond loop, is soms heel het strand tot aan het windorgel van ons alleen. Zo fijn.”

“Wel zou het mooi zijn als er meer eenheid en rust komt in de uitstraling van de stad. Kijk bijvoorbeeld eens naar ons kroonjuweel, de boulevard:

“Slordig afgewerkt wegdek. Tegels met golfmotief. Gewone stoeptegels. Paaltjes. Keien. Keienperkjes. Betonblokken. En glitterasfalt rondom Michiel.”

“Dankzij de Timmerfabriek kon ik geld investeren in de Lasloods: de laatst overgebleven Scheldehal die we hebben kunnen behouden voor Vlissingen.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Peter Bleuel

Peter Bleuel (60). Getrouwd, 3 kinderen. Geboren in Vlissingen. Werkte 18 jaar op het postkantoor. Eigenaar van Bizongroep. 22 taxi’s en 43 man personeel.

“Vijf jaar geleden ging ik failliet. Zat drie jaar in de schuldsanering. Dat is heftig. Je houdt maar enkele echte vrienden over. Gelukkig zijn we er weer bovenop.”

“Enorm veel werk uit de havens. Horeca wordt steeds minder. Dat is een ramp. En ik vind dat de gemeente te weinig de eigen Vlissingse ondernemers verzorgt.”

“Taxibedrijf Noot uit Ede doet bijvoorbeeld het vervoer van Arduin- en Orioniscliënten. Dat is toch raar? Let maar eens op. Je ziet overal van die auto’s rijden.”

“Het gekste wat ik heb meegemaakt: een man die ik uit het ziekenhuis moest ophalen. Hij overleed twee straten verderop. Ben meteen weer teruggereden.”

“Vlissingen is mijn hometown. Wonen, werken, leven. Als je niet op vakantie kunt geeft Vlissingen, en met name de boulevard, je toch dat vakantiegevoel.”

“M’n streven is om nog uit te breiden met touringcars en huurbusjes. Weer het complete plaatje. Net zoals vroeger. Alleen wat kleiner. Voor het overzicht.”

 

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Corrie Marteijn-Joosse

Corrie Marteijn-Joosse (47). Getrouwd, 2 zoons. Geboren in Vlissingen. Zwemlerares en eigenaresse van Zwemschool Zeeland langs het kanaal.

“Mensen zwemmen leren is een passie. Ik ben geen strenge juf. Wel duidelijk. Mooi om te zien hoe de leerlingen zich ontwikkelen. Dat ze doorzetten.”

“M’n oudste pupil? Dat was een echtpaar van 91 en 92 jaar. Hun doel was: in Curaçao kunnen zwemmen met dolfijnen. En dat is gelukt. Echt fantastisch.”

“We wonen boven het zwembad. Zodra je dicht bent heb je de rust. Er is altijd wat te beleven. Op het jaagpad en het water. Heel Vlissingen komt voorbij.”

“Vroeger was hier bij het kanaal de koelwaterpompkelder van de PZEM. Lekker warm water. Daarom zwom ik hier vroeger stiekem. Dat mocht ik eigenlijk niet.”

“Vlissingen is voor mij in de eerste plaats: de stranden. Vanaf m’n dertiende was ik in de zomer actief als strandwacht. En nog steeds bij de reddingsbrigade.”

“Mijn intentie is om wat ik doe nog zo lang mogelijk vol te houden. Ben graag met mensen bezig. Ook met medische problemen. Warm water doet wonderen.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Mattie Augustijn

Mattie Augustijn (70). Getrouwd, 2 kinderen. Had 25 jaar met haar man een drogisterij in Vlissingen. DA en daarna ETOS. Geboren in Gasselternijveen.

“M’n vader zat tijdens de oorlog bij de Irenebrigade in Engeland. Hij kwam in ‘44 Vlissingen binnen en ontmoette toen m’n moeder die hier woonde.”

“Vlissingen kende ik dus omdat ik vaak naar m’n grootouders ging. En ja, dan ging je ook wel eens naar de drogist en zo heb ik m’n man leren kennen.”

“Ik heb altijd met veel plezier in de winkel gestaan. Het gaat erom je te onderscheiden door vriendelijk en behulpzaam te zijn. Je moet je klant echt ‘zien’.”

“Na ons pensioen zijn we verhuisd naar Paauwenburg. Op tijd de bakens verzetten. Ik kom veel bij oude mensen en zie dat iedereen daarmee te maken krijgt.”

“Elke dag wandel ik 6 km. Altijd hetzelfde rondje naar Dishoek en terug. Eens per week neem ik een prikstok mee voor rommel die ik onderweg tegenkom.”

“Verder ben ik actief in de St.Jacobskerk. Bezinning en saamhorigheid vind ik belangrijk. We hebben allemaal een god nodig, in wat voor vorm dan ook.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Coby Kuzee

Coby Kuzee (63). Getrouwd, 1 dochter. Geboren in Wolphaartsdijk. Woont sinds 1974 in Vlissingen. Vanaf 1992 werkzaam bij de Belgische Loodsensociëteit.

“De zaak is 24/7 geopend. In het verleden kon iedereen hier ’s nachts terecht als de andere cafés sloten. Nu mogen alleen Belgische loodsen naar binnen.”

“De meeste loodsen worden trouwens meteen met een taxi terug naar Antwerpen gebracht. Vroeger bleven ze in Vlissingen totdat ze een schip terug hadden.”

“Op het terras en in het restaurant werken bevalt me. Het valt de laatste jaren wel op dat de mensen steeds ongeduldiger worden. Waar hun bestelling blijft.”

“En de mobiele telefoons hè. Dan komen ze eten en dan zitten ze allebei op hun telefoon. Ik vraag wel eens voor de grap of ze met elkaar aan het appen zijn.”

“Het uitzicht hier is natuurlijk prachtig. Het zou mooi zijn als de boulevard een beetje gemoderniseerd wordt, zoals de smalle trapjes bij de helling naar Michiel.”

“We wonen in een leuke toeristenstad. De mensen zeggen dat ze Vlissingen heel gezellig vinden. Veel terrasjes. Afgelopen zomer was natuurlijk helemaal top.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen