Ik ben Vlissingen

Regelmatig portretteer ik onder mijn twitteraccount @helgeprinsen in zeven tweets een Vlissinger op straat. Wekelijks verschijnt er ook een portret in de Vlissingse Bode.

Henk Geelhoed

Henk Geelhoed (62). Single. Geboren in Vlissingen. Woonde vanaf z’n 8ste in Oost-Souburg. “Sociaal gezien super leuk, maar ik had altijd heimwee naar de dynamiek van de stad.” 

“M’n speelterrein liep van de Vissershaven tot aan het Nollestrand. Altijd de hort op. Via de kazerne naar de boulevard en de glooiing. Vlissingen was eindeloos voor een kind.”

“M’n vader werkte bij de Schelde. De schepen waaraan hij werkte, zag je boven de huizen uitkomen. Ik hoor nog het gehamer van de klinknagels. Dat klonk over de stad uit.”

“Een werkstad. Het actief zijn heb ik van Vlissingen. Ben per toeval 45 jaar geleden in het kappersvak beland. Het verveelt nog steeds niet. We doen ook modeshows. Grimeren.”

“Zo rolde ik het toneel in. Eerst als speler. Later heb ik de regisseursopleiding gedaan. Relatiestukken met humor hebben mijn voorkeur. Humor is het voertuig van het drama.”

“Er zijn veel lieve mensen om me heen. Een leuk netwerk. Dat is rijkdom. We eten regelmatig bij elkaar. Zónder avondprogramma. Na het eten nog een kopje koffie en dan weg.”

“Ik woon in de Verkuyl Quakkelaarstraat. Hoe je de kracht van een oude wijk weer in een nieuw jasje kan steken. Met nieuwe bomen en al. Een voorbeeld van hoe het ook kan.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Betinho de Voogd

Betinho de Voogd (49). “Ik heb een Braziliaanse moeder”. Geboren in Buurmalsen (G). Woont vanaf 1992 in West-Souburg. Een van de drie eigenaren van rijschool ‘Rijbewijsteam’.

“Gemiddeld heeft men tussen de 25 en 40 lessen nodig om te slagen. Het rijden is intensiever en complexer geworden. Zo is gebruik van een GPS nu ook een verplicht onderdeel.”

“De lastigste plek in Vlissingen is bij de parkeergarage op het Spui. Smal wegdek. Auto’s, fietsers en voetgangers die linksaf slaan. En dan nog haaientanden en die vreselijke keien.”

“Rotondes zijn ook lastig voor de kandidaten. Kijk hier bij Baskensburg of die grote bij de Gamma. Van alle kanten komt er verkeer. Het is de laatste jaren veel drukker geworden.”

“Sinds een jaar zitten we op deze locatie. Zichtbaarder dan eerst. Meer klanten. Ik mag graag ondernemen binnen Vlissingen. Betrokkenheid met lokale ondernemers is belangrijk.”

“Verder ben ik actief als zwemcoach in het Vrijburgbad. Mijn dochter zwemt op NK-niveau. Met onze vereniging ‘De Zeeuwse Kust’ spelen we een grote rol in de Zeeuwse zwemwereld.”

“De boulevard is uiteraard dé eyecatcher van Vlissingen. De enige zuiderboulevard van Nederland. Ons kroonjuweel. Er gaat zowat geen dag voorbij of ik rij er met een cursist over.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Elizabeth Bastiaanse – de Boer

Elizabeth Bastiaanse – de Boer (105). Weduwe, 6 kinderen. Geboren in Rotterdam. Woont sinds 1929 in Zeeland waarvan 25 jaar in Vlissingen. Lid van de ‘club van 100-jarigen’.

“Een wetenschappelijk onderzoek van de Vrije Universiteit. De professor kijkt elk jaar of ik het nog wel een beetje doe. Ik mankeer niet veel hoor. Wat pufjes tegen de benauwdheid.”

“Koken doe ik zelf. Die afhaalprakjes lust ik niet. Beneden in het winkeltje haal ik de boodschappen. Ik zit op m’n rollator mijn biefstukje te bakken. En ook de aardappeltjes enzo.”

“De thuiszorg komt vier keer per dag. En ik heb een aantal leuke vriendinnen. We spelen vaak patience. Koppie thee erbij en wat lekkers. Bridgen doe ik alleen op de computer.” 

“Ik woon fantastisch. Ben binnen twee minuten met de scootmobiel op de boulevard. Kijken naar de schepen. En dan bij Michiel naar beneden om naar de binnenstad te gaan.”

“Met mijn kinderen, klein- en achterkleinkinderen heb ik gelukkig een goede verstandhouding. Als ik jarig ben, moet ik een zaaltje afhuren. Dan komt er altijd een man of veertig.”

“Ik ben gelovig. Dus de toekomst laat ik over aan Onze Lieve Heer. Elke dag tel ik mijn zegeningen. Dat ik op mijn leeftijd nog elke dag op mag staan. Hier zit een gelukkig mens.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Davor Corbijn

Davor Corbijn (45). Samenwonend. “750 kinderen”. Geboren in Vlissingen. Werkte in de (internationale) hotelwereld. Mede-eigenaar van APV Housing. ‘Accomodations and more’. 

“Met name buitenlandse studenten. 31 verschillende nationaliteiten. De meesten wonen in een kamer of studio op ‘Campus de Ruyter’ in een verbouwde vleugel van het ADRZ.” 

“Een zelfbedacht concept met allerlei faciliteiten zoals een fitnessruimte en een bioscoop. Ook organiseren we van alles daar buiten. Sinterklaas. Kerst. Doktersbezoek. Vervoer. ”

“In de stad hebben we eveneens studenten gehuisvest. Maar het centrum mist helaas een studentenkroeg en plekken waar ze overdag terecht kunnen om met elkaar te werken.”

“Zelf ben ik weer teruggekomen naar Vlissingen. Ondanks dat ik het druk had in Londen en Den Haag voelde ik me wel eens eenzaam. Hier zijn mijn roots. Hier voel ik me thuis.”

“In de toekomst willen we uitbreiden naar Middelburg. Op een steenworp afstand van Vlissingen. Voor internationale studenten is dat een endje van niks. Die fietsen heen en weer.”

“Heb een grote passie voor het werk. Mijn ervaring met 5-sterrenhotels helpt. Hele leuke dingen. Iedereen tevreden. Dat maakt mijn dag goed. Het gaat niet alleen om de centjes.”  

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Corné Karman

Corné Karman (39). Getrouwd, 2 kinderen. Geboren in Middelburg. Woont in Oost-Souburg. Timmerman/aannemer. Heeft sinds 2006 een eigen bouwbedrijf in Oost-Souburg.

“Mijn vader was ook timmerman. Het was al snel duidelijk dat de bouwopleiding het best bij mij paste. Het maken van mooie dingen met je handen. Daar gaat het bij mij om”. 

“Mijn hoofdmoot is particuliere klanten op Walcheren. Het lastigste is om te plannen. Nee verkopen is moeilijk. Je bent veel tijd kwijt aan het aannemen en opnemen van het werk.”

“Vlissingen is voor mij strand en zee. Mijn hobby’s liggen ook daar. Varen met mijn bootje. Een potje strandvoetbal. Erg jammer dat kitesurfen niet meer mag op de boulevard.”

“Daarvoor ga ik nu naar Zoutelande, Domburg of Vrouwenpolder. Die vrijheid die je dan voelt. Naast veel Zeeuwen komen daar ook altijd veel kitesurfers uit België en Duitsland.” 

“Wat de binnenstad betreft: zonde dat die niet meer is wat hij was. Vroeger ging je sneller naar de stad om kleren te kopen. Nu zijn er voor mij hoogstens twee geschikte winkels.” 

“Het Bellamypark vind ik daarentegen wel bruisend en gezellig. Ook de festiviteiten daar. En uiteindelijk kom ik altijd terug op de zee. Daarom zal ik nooit weggaan uit Vlissingen.” 

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Johan Houweling

Johan Houweling (55). Single, 3 kinderen. Geboren in Vlissingen. Oud-postbode. Begon – wegens inkrimping bij de PTT- acht jaar geleden een dierenspeciaalzaak in de Scherminkelstraat. 

“Dieren trokken me het meest aan. De zaak is de enige in het centrum. De ene keer moet iedereen een hamster hebben. De andere keer zijn het weer cavia’s, vogels of vissen.” 

“De laatste twee jaar verkoop ik veel muizengif en –vallen. Waar er verbouwd of gesloopt wordt, zoals het Ravesteijnplein, verplaatsen de muizen zich. Ze trekken gewoon rond.”

“Jammer dat de stad zo stil is. Ben blij dat de oliebollenkraam er nog staat. Maar op zich zijn deze maanden gezellig. De mensen kopen dan voor hun huisdier ook cadeautjes.” 

“M’n vader en moeder komen ‘s middags vaak helpen. Gewoon voor de gezelligheid. M’n vader weegt altijd het vogel- en hondenvoer af. M’n moeder staat achter de kassa.”

“Nee, op de boulevard kom ik eigenlijk nooit. Ja, met storm rij ik er wel eens over. Ben soms zeven dagen in de week in de winkel. Van 9.30 tot 17.30. Er is altijd wat te doen.”

“M’n oudste klant is 107 jaar. Heel vief. Ze zei: ik wil een kanarie. Een gele en een zanger. En dat ze hem kwam halen. Maar eerst moest ze naar een congres over 100-jarigen”.

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Leny Poppe – de Looff

Leny Poppe-de Looff (69). Getrouwd, 3 kinderen. Geboren in Vlissingen. Was zestien jaar wethouder in Vlissingen. Werd in 2007 burgemeester van Zundert. Tot juli 2019. 

“Heb altijd met plezier gewerkt. Nooit met tegenzin. Ik hou van het bestuurlijke aspect. Echt fantastisch. Maar op een gegeven moment is het gewoon klaar. Daar leef je naartoe.”

“Dat ik niet meer door mijn agenda word geleefd, daaraan moet ik het meest wennen. Tijdens drukke werkzaamheden in Zundert kwamen we in ons huis in Vlissingen tot rust.”

“Vlissingen is veranderd in de twaalf jaar dat ik ben weggeweest. Op cultureel gebied is veel weg. Verschrikkelijk. Minder grote festivals. Een minimale podiumprogrammering.”

“Over beeldende kunst dan nog niet gesproken. Je kind kan niet eens meer naar de muziekschool in Vlissingen. Jammer ook dat het gemeentearchief naar Middelburg gaat.” 

“In West-Brabant spreken ze altijd lovend over de Walcherse kust. Heel verrassend dat Vlissingen zo hoog blijkt te scoren bij de toeristen. Dat stelt mij dan weer wel gerust.”

“Heb mezelf tot januari gegeven om niks te doen. Fysiek en mentaal afkicken van zo’n zware baan. En een nieuwe start in ons eigen huis. Voorlopig voelt het nog als vakantie.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Dita Daalmeijer-Kuilder

Dita Daalmeijer-Kuilder (52). Getrouwd. Geboren in Dordrecht. Van beroep vervoerskundige. Sinds twee jaar eigenaar van twee vakantieappartementen op de boulevard.

“Heb meer dan twintig jaar in Frankrijk gewoond en gewerkt als internationaal projectmanager. Het meeste werk deed ik vanuit huis. En daarnaast moest ik ook reizen.”

“Na Frankrijk hadden we geen zin in de Randstad. M’n man kende Vlissingen van de zeevaartschool en heeft me stiekem hierheen gelokt. Aanvankelijk voor een pied-à-terre.”

“Eerst een maand in een huisje op de camping. Het was de mooiste maart ooit. Toen besloten we hier te blijven. Ik heb al honderd keer gedacht: ik ga hier nooit meer weg.” 

“Altijd zulke mooie luchten hier. Ik loop iedere dag met m’n hond over het strand. Dan kom je veel mensen tegen. Verder ben ik lid geworden van Ons Genoegen. Altsax.”

“Zo creëer je automatisch netwerkjes. Als je met iets bezig bent, dan praat je daarover met iemand. Die kent ook weer iemand. Zo help je elkaar. Dat is het mooie van Vlissingen.”

“O ja, we hebben ook nog een soort burendingetje. Er zijn hier op het rijtje mensen die er al dertig jaar wonen maar die hun naaste buren niet kenden. Nu wel. Dat is toch leuk?”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Richard Clarisse

Richard Clarisse (55). Getrouwd. Geboren in Vlissingen. Zelfstandig verpleegkundige bij Thermphos en Zorgstroom. Treedt sinds dit jaar op als dragqueen Lola Lasagne.

“Nooit gedacht: dat is wat voor mij. Ben gevraagd door een vriendin bij City of Dance. Die zei dat er een tekort aan dragqueens is. Nou, ik dacht: ik ga het gewoon doen.”

“Als Lola durf ik alles. Doe ik alles. Spreek ik iedereen aan. Loop ik door een drukke menigte. Op het podium zing ik playback. Whitney Houston. Madonna. En Cher natuurlijk.” 

“Ik was altijd van plan om naar Amsterdam te gaan, maar steeds kwam er wat tussen. Op een gegeven moment dacht ik: hou nou maar op want je houdt gewoon van Zeeland.”

“Ben redelijk vaak verhuisd. Maar steeds naar Vlissingen teruggekomen. Ik woon nu in een Scheldewoning. In de volksbuurt waar ik opgroeide. Dat geeft een fijn en rustig gevoel.” 

“We speelden bij de bunkers bij het oude dierenasiel. Of gingen naar het Nollebos. En in de Walstraat liep ik langs de etalages. Naar mooie dingen kijken die je niet kon kopen.”

“Lola wil ik uitbouwen. Optredens. Dragbingo in cafés. Of in Ter Reede. Ook een groep samenstellen met dragqueens. Het is nog in een pril stadium. Dus wie interesse heeft…”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Madhu Brunner-van der Kleij

Madhu Brunner-van der Kleij (41). Getrouwd, 3 kinderen. Geboren in India. Opgegroeid in Vlissingen. Eigenares van Zorgbeleving De Blauwe Vlinder in de Badhuisstraat.

“Vraaggerichte dagbesteding en individuele begeleiding voor mensen van nul tot honderd. Mensen met dementie, ADHD en autisme. We werken volgens de beleving.” 

“Hen een gelukkige dag bezorgen. Heel belangrijk. Wat wilt u? Wat niet? Wat kan ik toevoegen? Wij zijn er voor jou. Op acht cliënten hebben we twee á drie verzorgers.”

“Men is weer op zoek naar kleinschaligheid. De lijntjes bij ons zijn kort. Het voelt alsof je bij elkaar op visite komt. We koken met elkaar. Eten tussen de middag warm. ”

“Het is heerlijk om in Vlissingen te wonen. Warm en vertrouwd. Lekker aan de kust. Alles is dichtbij. Markt, strand, supermarkt. We gaan elke dag met de mensen eropuit.”

“Ik ben er graag voor anderen. Je krijgt er zoveel voor terug. Dat we na een jaar al zijn uitgebreid met een tweede locatie geeft wel aan dat dit soort zorg aanspreekt.”

“Toen mijn moeder nog leefde zei ze: als ik er niet meer ben, dan kun je mij vinden als die mooie blauwe vlinder in de Vlindertuin. Zo fladdert ze altijd met me mee.”


Geplaatst in Ik Ben Vlissingen