Ik ben Vlissingen

Regelmatig portretteer ik onder mijn twitteraccount @helgeprinsen in zeven tweets een Vlissinger op straat. Wekelijks verschijnt er ook een portret in de Vlissingse Bode.

Corrie Marteijn-Joosse

Corrie Marteijn-Joosse (47). Getrouwd, 2 zoons. Geboren in Vlissingen. Zwemlerares en eigenaresse van Zwemschool Zeeland langs het kanaal.

“Mensen zwemmen leren is een passie. Ik ben geen strenge juf. Wel duidelijk. Mooi om te zien hoe de leerlingen zich ontwikkelen. Dat ze doorzetten.”

“M’n oudste pupil? Dat was een echtpaar van 91 en 92 jaar. Hun doel was: in Curaçao kunnen zwemmen met dolfijnen. En dat is gelukt. Echt fantastisch.”

“We wonen boven het zwembad. Zodra je dicht bent heb je de rust. Er is altijd wat te beleven. Op het jaagpad en het water. Heel Vlissingen komt voorbij.”

“Vroeger was hier bij het kanaal de koelwaterpompkelder van de PZEM. Lekker warm water. Daarom zwom ik hier vroeger stiekem. Dat mocht ik eigenlijk niet.”

“Vlissingen is voor mij in de eerste plaats: de stranden. Vanaf m’n dertiende was ik in de zomer actief als strandwacht. En nog steeds bij de reddingsbrigade.”

“Mijn intentie is om wat ik doe nog zo lang mogelijk vol te houden. Ben graag met mensen bezig. Ook met medische problemen. Warm water doet wonderen.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Mattie Augustijn

Mattie Augustijn (70). Getrouwd, 2 kinderen. Had 25 jaar met haar man een drogisterij in Vlissingen. DA en daarna ETOS. Geboren in Gasselternijveen.

“M’n vader zat tijdens de oorlog bij de Irenebrigade in Engeland. Hij kwam in ‘44 Vlissingen binnen en ontmoette toen m’n moeder die hier woonde.”

“Vlissingen kende ik dus omdat ik vaak naar m’n grootouders ging. En ja, dan ging je ook wel eens naar de drogist en zo heb ik m’n man leren kennen.”

“Ik heb altijd met veel plezier in de winkel gestaan. Het gaat erom je te onderscheiden door vriendelijk en behulpzaam te zijn. Je moet je klant echt ‘zien’.”

“Na ons pensioen zijn we verhuisd naar Paauwenburg. Op tijd de bakens verzetten. Ik kom veel bij oude mensen en zie dat iedereen daarmee te maken krijgt.”

“Elke dag wandel ik 6 km. Altijd hetzelfde rondje naar Dishoek en terug. Eens per week neem ik een prikstok mee voor rommel die ik onderweg tegenkom.”

“Verder ben ik actief in de St.Jacobskerk. Bezinning en saamhorigheid vind ik belangrijk. We hebben allemaal een god nodig, in wat voor vorm dan ook.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Coby Kuzee

Coby Kuzee (63). Getrouwd, 1 dochter. Geboren in Wolphaartsdijk. Woont sinds 1974 in Vlissingen. Vanaf 1992 werkzaam bij de Belgische Loodsensociëteit.

“De zaak is 24/7 geopend. In het verleden kon iedereen hier ’s nachts terecht als de andere cafés sloten. Nu mogen alleen Belgische loodsen naar binnen.”

“De meeste loodsen worden trouwens meteen met een taxi terug naar Antwerpen gebracht. Vroeger bleven ze in Vlissingen totdat ze een schip terug hadden.”

“Op het terras en in het restaurant werken bevalt me. Het valt de laatste jaren wel op dat de mensen steeds ongeduldiger worden. Waar hun bestelling blijft.”

“En de mobiele telefoons hè. Dan komen ze eten en dan zitten ze allebei op hun telefoon. Ik vraag wel eens voor de grap of ze met elkaar aan het appen zijn.”

“Het uitzicht hier is natuurlijk prachtig. Het zou mooi zijn als de boulevard een beetje gemoderniseerd wordt, zoals de smalle trapjes bij de helling naar Michiel.”

“We wonen in een leuke toeristenstad. De mensen zeggen dat ze Vlissingen heel gezellig vinden. Veel terrasjes. Afgelopen zomer was natuurlijk helemaal top.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Bert Bimmel

Bert Bimmel (59). (Bijna) hertrouwd, 5 kinderen. Opgegroeid in Middelburg. Woont sinds twee jaar in Vlissingen. Van beroep bouwkundige. Makelaar.

“In goede en slechte tijden. Inmiddels is er in Vlissingen weer een redelijke verhouding tussen vraag en aanbod. Ik verkoop zo’n honderd woningen per jaar.”

“Zelf woon ik in de Badhuisstraat. Een representatieve straat. Gemêleerd. Mooie en minder mooie woningen. Wat bedrijven. Wat dienstverlening. Prima.”

“Heel kenmerkend voor Vlissingen is het warme sociale hart dat deze stad heeft. Goede opvang voor dak- en thuislozen. Dat is Vlissingen ten voeten uit.”

“Het bevalt me heel erg goed hier. ’s Avonds even naar de boulevard. De mooiste zonsondergangen van de wereld. Een fenomeen. Om eens wat te noemen.”

“Maar niet alleen dat. De horeca op het Bellamypark. De evenementen. De dynamiek. Open en ruw. Dat ervaar je hier. Dat ligt in de Vlissingse volksaard besloten.”

“Die dingen vind ik heel erg van belang. Dat open karakter wordt buiten Vlissingen zwaar ondergewaardeerd. Ja, ik had hier veel eerder moeten komen wonen.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Paul Telussa

Paul Telussa (67). Getrouwd, 2 kinderen. Geboren in het Ambonezenkamp waar nu Ter Reede staat. Oud-tekenaar bij Delta. Voetbaltrainer van Jong Ambon.

“Later verhuisden we naar het kamp bij het vliegveld, nu Westerzicht. Er was daar in de buurt een groot veld waar wij jonge, vrijgezelle jongens voetbalden.”

“Voetbal is mijn enige hobby. Was vroeger veel weg. Mijn vrouw pakte altijd mijn tas in. Kon er blind op vertrouwen dat alles erin zat wat ik nodig had.”

“Ben vier keer naar Ambon geweest. Twee keer met m’n ouders. M’n moeder had haar zus bijna veertig jaar niet gezien. Fantastisch om te zien. Emotioneel.”

“Sinds ik gepensioneerd ben ga ik met m’n vrouw naar de markt in Vlissingen. Dat kwam er vroeger niet van. Mag het graag doen. Praatje hier, praatje daar.”

“Verder gaat er bijna geen dag voorbij of ik maak een rondje over de boulevard. Ook kom ik regelmatig in Mae Uku, het Molukse wijkgebouw in Oost-Souburg.”

“Ooit ben ik mijn carrière bij Jong Ambon begonnen. Ik hoop dat ik nu deze club kan blijven trainen totdat mijn kleinzoon oud genoeg is om er te spelen.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Adri de Muijnck

Adri de Muijnck (73). Getrouwd, 4 kinderen. Geboren in Borssele. Toen hij drie jaar was begon zijn vader een garage en tankstation in de Paul Krugerstraat.

“We woonden in de Wielingenlaan. Zo’n noodwoning. En tollen deden we op de Koudekerkseweg. Dan stopten we even als we een auto zag aankomen.”

“Het verkeer was nog niet druk hè. Toen ik vijftien was zette ik een hoed op en bracht ik ’s morgens huurauto’s naar Middelburg. Met 80 km per uur.”

“Heb met twee broers de zaak overgenomen. Ook nog een transportbedrijf. Maar sinds 18 jaar een B&B. Het goedkope segment. Gedateerd, maar gezellig.”

“Heel de wereld komt binnen. Echt waar. Portugezen, Indiërs, Russen, Iraniërs, Australiërs. Van alles. Zowel toeristen als mensen die hier werkzaam zijn.”

“Veel Belgen ook die vanaf het fietsvoetveer komen. De meesten komen voor strand, zee en frisse lucht. En voor de prachtige fietspaden op Walcheren.”

“M’n broers Jan en Sjaak zijn 74 en 75. Er zijn zo langzamerhand plannen om te stoppen. We hopen in de loop van volgend jaar een oplossing te hebben.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Hanneke Geijsen

Hanneke Geijsen – van Hoorn (73). Weduwe, 3 kinderen. Geboren in Vlissingen. Oud-eigenares van boekhandel Geijsen en Bruna, annex postagentschap.

“Vond het fijn werk. Altijd wat te doen. Inpakken. Uitpakken. Mensen om je heen. Ik lees veel, maar heb het wel altijd als handel gezien. Zo is het toch?”

“Wat ik heel belangrijk vond: de koopzondag. Samen met Liesbeth Nijman van de Pantalon heb ik ervoor gezorgd dat die er eenmaal per maand kwam.”

“Nu loop ik in Vlissingen als toerist. Kijk eens naar die grote lege panden. Daar moet de gemeente toch wat aan doen? Aquisitie voeren, bedrijven bellen.”

“En wanneer verandert de rijrichting daar eens? Dat zouden ze toch veranderen? Dat je meteen vanaf de De Willem Ruisstraat de boulevard op kan rijden.”

“En dan ook meteen de stoeptegels in de Coosje Buskenstraat vervangen. Die zijn volgens mij al van voor de oorlog. Al die grove keien die je erin ziet zitten.”

“Het belangrijkste in Vlissingen is het toerisme. Dat brengt het meeste geld in het laatje. Daardoor kan de Vlissingse middenstand ook in de winter bestaan.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Ferdinand Spinnewijn

Ferdinand Spinnewijn (62). Getrouwd met z’n vroegere buurmeisje, 1 zoon. Geboren in Vlissingen. Docent Aardrijkskunde en Geschiedenis aan de PABO.

“De PABO heeft dit jaar negentig nieuwe studenten. Opvallend: meer jongens. Vanwege de opwaardering van het vak denk ik. Iedereen komt aan het werk.”

“We wonen in het oude hoofdonderwijzerhuis dat bij de gesloopte gereformeerde school in de Kasteelstraat hoorde. Een fijne, oude buurt met beweging.”

“Heerlijk daar. We ervaren geen overlast. Er wordt duidelijk geïnvesteerd in de huizen. De mensen zijn er niet afstandelijk. Altijd gezellig praten met elkaar.”

“Vlissingen kent zoveel verhalen. Ik loop er met m’n studenten langs. Ken je bijvoorbeeld de geschiedenis van ‘Zimmer Frei’ op de bunker bij het windorgel?”

“Dat is er in ’85 als grap op geschilderd door een Italiaan. De letters zie je nog steeds. Via persbureau Reuters is de foto ervan de gehele wereld over gegaan.”

“Vlissingen wordt vaak als een uithoek bestempeld. Vind ik helemaal niet. Antwerpen, Brussel, Parijs. Je bent er eerder dan wanneer je naar Leeuwarden gaat.”

 

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Jacolien Otte

Jacolien Otte (57). Samenwonend, 2 zoons. Geboren in Kapelle. Woont vanaf haar tiende jaar in Vlissingen. (Kassa)medewerkster bij de Action.

“Het is altijd druk. Niet normaal. We zeggen altijd: hier komt oud en jong, arm en rijk, allochtoon en autochtoon. Het is eigenlijk altijd gezellig.”

“Het raarste wat ik in de winkel heb meegemaakt: boxershorts met ‘gebruikerssporen’ die werden teruggebracht omdat “ze niet lekker zaten”.

“Vlissingen vind ik een stuk minder geworden. Alhoewel: het Sint Jacobsstraatje vind ik super leuk geworden. Was er al jaren niet geweest.”

“Meestal ga ik naar Middelburg. Ik woon aan de Nieuwe Vlissingseweg. Vrijstaand. Wel jammer dat die nieuwe wijk achter ons is gebouwd.”

“Eerst liepen er schaapjes en stonden de kassen van Van Zoelen er nog. Ben graag buiten. Fietsen of met de hond uitwaaien langs het jaagpad.”

“Op m’n werk zeggen ze altijd: niet met Jacolien gaan pauzeren hoor want die kent heel Vlissingen. Dan is het alleen maar van hallo en hoe is het.”

 

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Janiki Mohamad Sjah

Janiki Mohamad Sjah (75). Gescheiden, 2 kinderen. Geboren in Jakarta. Woont vanaf 1957 in de Bouwen Ewoutstraat, in het huis dat haar oma liet bouwen.

“Wij behoorden tot de rijke Indonesiërs. Kijk, al deze huizen zijn van de eind jaren vijftig. Tijdens de oorlog is dit stuk van de straat helemaal verwoest.”

“We waren Europees opgevoed en werden ondanks onze achternaam direct geaccepteerd. Niet van poeh die donkertjes. Nee, nooit problemen mee gehad.”

“Ben van huis uit kleuterleidster. Geef nog eenmaal per week Nederlands aan buitenlanders. Drie mannengroepen. In de bieb in de bioscoop. Fantastisch.”

“Verder doe ik leesprojecten met kinderen. Voorlezen met handen en voeten terwijl zij lekker op de grond liggen of zitten. Daar genieten kinderen van.”

“En ik ben vrijwilligster in de Sint Jacobskerk. Koffie zetten. Zulk soort dingen. Vlissingen gaat volgens mij op cultureel gebied weer de goede kant op.”

“Als je maar bezig blijft. Ook lopen met m’n hondje. Ja, beweging. Dat zie je wel aan m’n huishouding. Alles ligt op stapels. Moet nog zoveel kranten lezen.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen