Ik ben Vlissingen

Regelmatig portretteer ik onder mijn twitteraccount @helgeprinsen in zeven tweets een Vlissinger op straat. Wekelijks verschijnt er ook een portret in de Vlissingse Bode.

Judith Koolwijk-Bruinooge

Judith Koolwijk-Bruinooge (46). Getrouwd, 2 kinderen. Geboren in Vlissingen. Werkt bij een chemiebedrijf in Vlissingen-Oost, ooit geopend door toenmalig wethouder Daan Bruinooge.

“Een foto daarvan hangt op m’n kantoor. Pa met een stel Japanners. De directeur wilde me eigenlijk niet aannemen. Was niet zo’n fan van die ouwe. Maar na 23 jaar zit ik er nog steeds.”

“Toen ik een jaar of acht was heb ik één keer bij het zwembad gezegd: ik ben de dochter van Daan Bruinooge en die is de baas van het zwembad dus ik hoef geen kaartje te kopen…”

“… Afijn, de manager erbij. Die keek naar me en liet me gewoon binnen. Later werd ik natuurlijk op het matje geroepen bij m’n vader. Moest ik beloven dat ik dat nóóit meer zou doen.”

“Ben opgegroeid in het Groenewoud. Met mijn tweelingzus. Buiten spelen. Bij de fontein. Ook in het tuintje van de Sint Jacobskerk. Maar daar werd je altijd weggestuurd. Dat mocht niet.”

“Later Scheldemond. De oude HBS. Die prachtige, sfeervolle school. Als je een uur vrij was, ging je gezellig naar de stad. En dan de schoolfeestjes in de kelder van de mavo aan de Coortelaan.”

“Vlissingen? O000, nee, daar ga ik niet meer weg. Mijn man is ook een echte Vlissinger. Het is een beetje een dorp hè. Je komt altijd wel iemand tegen om een praatje mee te maken.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Anthon Alfons

Anthon Alfons (69). Getrouwd, 2 zoons. Geboren in het Molukse kamp aan de Seisweg in Middelburg. Was facilitair medewerker bij de Brandweer Stadsgewest Middelburg-Vlissingen.

“Na m’n pensioen werd ik vrijwilliger op de dierenambulance bij Dierenwelzijn Walcheren. Dieren zijn heel belangrijk voor me. Al van kinds af aan. Ze hebben in feite mijn leven gered.”

“Mijn ouders kwamen getraumatiseerd uit Indonesië. Toen ik 19 was trouwde ik met een echte Vlissingse van ‘het Eiland’. We wonen er nog steeds. Het is de mooiste plek van Vlissingen.”

“De Oranjedijk. Het strand. De Amelsjachten. De vissersschepen. De betonning. De sluizen. Waar heb je dat nog meer? Echt een eiland op zichzelf. En de energie die deze straat uitstraalt…”

“Niet dat hautaine gedoe. Mijn vrouw en wat andere Eilandbewoners hebben regelmatig contact met l’Escaut. Aangeven wat verbeterd kan worden. Een stukje Vlissingen dat moet blijven.”

“Mijn hobby’s: oesters beschilderen. Verder: élke dag zwemmen. Zelfs bij -7. Ook nog verzorger bij VC Vlissingen en Groene Ster. En belangrijkste: spelen op mijn mandoline en gitaar.”

“Mijn vrouw zegt altijd dat Molukkers niet praten. Dat klopt wel, ja. Na vijftig jaar heb ik het een klein beetje geleerd. Maar nog steeds is het zo dat zij doorpraat of invult waar ik eindig.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Esther de Neef

Esther de Neef (56). Getrouwd. Samen 5 kinderen. Geboren in Enkhuizen. Kwam in 2013 voor de liefde naar hier. Programmeert met haar man Peter theatervoorstellingen in heel Zeeland.

“Ons bedrijf heet Theaters aan Zee. Eind 2015 kochten we het dorpshuis in Ritthem. We doopten het om tot Theater De Verwachting. Kleine voorstellingen. Onze huiskamer was de foyer.”

“Ik kende Zeeland alleen van vakanties. In Vlissingen was ik niet eerder geweest. Mijn eerste indruk: een havenstad. En Vlissingers klonken net als Rotterdammers. Verder niet zo bijzonder.”

“Maar ik begin er steeds meer van te houden. Dat rauwe. En het wordt zo mooi! Het Dokje van Perry. Soort grachtenpanden. Dat idee. En we hebben de mooiste boulevard van Nederland.”

“Ook de binnenstad trekt steeds meer aan. Allerlei aparte winkeltjes in Walstraat-Zuid. Je ziet overal volle terrasjes. Goed dat ze die overkapping hebben weggehaald uit de Lange Zelke.”

“Onlangs zijn we verhuisd naar het Scheldekwartier. Energieneutraal. Het voelt als een vakantiewoning. Een maritieme sfeer. Damen Shipyards. Het gekrijs van de meeuwen. Echt heerlijk.”

“Ik weet zeker dat Vlissingen booming wordt. Maar qua podia en cultuur wordt het hier wel erg pover. Laten we hopen dat alles beter wordt. In elk geval blijven wij De Verwachting doen.”

 

Geplaatst in Ik ben Vlissingen

Victor Evangelista

Victor Evangelista (21). Geboren in Fortaleza, Brazilië. Student Sportkunde aan de HZ. Werkt als havenmeester in de Michiel de Ruyterhaven. Verhuisde op zijn zevende naar Vlissingen.

“Mijn moeder had in Brazilië een Vlissinger ontmoet. Ik kende niemand hier. Een grote overgang. Spannend. Winter. Koud. We gingen boven een Grieks restaurant in de Walstraat wonen.”

”De taal sprak ik natuurlijk niet. Maar nu heel goed hoor: zelfs af en toe Vlissingse woordjes als kiek, tuus en ee. En nog steeds vloeiend Portugees…Sorry, even dat jachtje binnenhalen.”

“Als havenmeester ben je multifunctioneel. Prioriteit is de haven. De loopbruggen openen. Passanten inschrijven. En verder helpen waar je kunt. Ook hier in Brasserie Evertsen bedienen”.

“Ik ben wel spontaan, ja. Altijd in om nieuwe dingen te leren en te ervaren. En eigenlijk altijd vrolijk. Behalve als ik verlies met sport. Voetballen doe ik het liefst. Ik speel bij VC Vlissingen.”

“Straks begin ik aan het derde jaar van mijn HZ-opleiding. Eerst een halfjaar stage lopen in Middelburg en daarna hopelijk nog in een warm land. Uiteindelijk wil ik een Master gaan doen…”

“Komt u betalen voor de haven mevrouw? Voor hoeveel nachtjes?… Kijk, ik heb alles hier in Vlissingen. Opleiding, werk, vrienden, familie. Zou in principe voor geen goud meer weg willen.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Martien Verheij

 

Martien Verheij (65). Single. 4 kinderen. Geboren in Vlissingen. Begon vorig jaar, net voor de lockdown, Naaiatelier Martien: verkoop van stoffen, tweedehands kleding en -reparatie.

“Kleurrijke Afrikaanse stoffen hebben mijn interesse. Daarmee trek je ook klanten. M’n hond Isabel ligt altijd op haar kleedje voor de zaak. Ze komt uit Roemenië. Was zwaar mishandeld.”

“Dagelijks stal ik m’n spullen uit. Net zoals het Strandhuis daar. Hetzelfde met de nieuwe bloemenzaak hier. De terrasjes op de Kleine Markt. Dat maakt juist de sfeer en gezelligheid.”

“Op dit hoekje zie je iedereen voorbijkomen. Ik zeg wel honderd keer goeiendag. Zou eigenlijk een bordje moeten maken met de tekst ‘hallo’ erop. Dan kun je dat telkens opsteken.”

“Het is een geweldige locatie waar ik zit. Als je hier de zijstraat uitloopt, kom je zo bij de jachtjes die sinds kort in de nieuwe jachthaven liggen. Midden in de stad. Dat is toch geweldig?”

“Vlissingen is erop vooruitgegaan de laatste tijd. Vooral de oude binnenstad. Bijna alle panden zijn bezet. We hebben het leuk met elkaar. En wat dacht je van de vrijheid die je hier voelt.”

“Sinds ik weer ruimte heb voor creativiteit, ben ik gelukkig. Daar draait het om. Dan hoef je verder niets. Hee hallo, goedemorgen. Kijk eens Isabel, weer iemand met wat brokjes voor je.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Michel Dellebeke

Michel Dellebeke (34). Getrouwd. Geboren in Vlissingen. Molenaar en molenmaker. “Al van kinds af ben ik erdoor gefascineerd. Het vak heb ik geleerd op molen De Pere in Souburg”.

“Het werken met de wind op een eeuwenoude manier. Dat is het mooiste. Weet je dat er in Vlissingen ooit 26 molens stonden? Achter Cinecity bijvoorbeeld. Op het Zaagmolenpad.”

“Zelf heb ik drie molens op schaal 1:10. Gebouwd door een oude molenmaker. Ons huis op Ritthem hebben we speciaal gekocht voor de grote tuin. Zodat ik ze alle drie kwijt kan.”

“Ritthem is een geweldig dorp. Lekker rustig. Zelfs in het hoogseizoen merk je niks van de drukte. Gemoedelijk. De mensen kijken naar elkaar om, zonder dat ze zich met je bemoeien.”

“En we zitten hier eigenlijk overal dichtbij. Ik vind wel dat Ritthem wat links wordt gelaten door de gemeente Vlissingen. Het straatwerk. De afvalcontainers. Schoonmaken ook minimaal.”

“Het mooiste gedeelte van Vlissingen vind ik de straatjes achter de Sint Jacobskerk: Groenewoud, Nieuwstraat. Een zegen voor de stad dat de huizen daar allemaal zijn gerestaureerd.”

“De moderne windmolens? Een zoethoudertje voor de mensen. Zéker de windparken op zee. Elektronica en zoute lucht. Geen gelukkige combinatie. Ik zeg: gewoon weer kernenergie.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Roel Smit Roeters

Roel Smit Roeters (64). Getrouwd, 2 dochters. Geboren in Vlissingen. Liftmonteur. “Nog een week en dan ga ik met pensioen. Mijn rayon is Walcheren. Zo’n 400 liften op het eiland.”

“Nog steeds hoor je mensen over die film van Dick Maas. Angst om in te stappen. Heb wel eens meegemaakt dat de rem van een lift het niet meer deed. Gelukkig zat er niemand in.”

“Maar elke week bevrijd ik wel mensen. Ook een keer een Duits elftal. Die hadden staan springen met z’n allen. Nou, het water gutste van de muren toen ze na een uur eruit konden.”

“Ben opgegroeid naast de oude HBS. Was bevriend met de kinderen van de conciërge. Verstoppertje spelen in die grote school. En schrikken van het geraamte in het biologielokaal.”

“Ik hou erg van de industriële architectuur in Vlissingen. Kan ook erg genieten van de somberheid en afbraak. Mijn hobby is oude radiootjes restaureren. Met buizen en lampen hè.”

“Verder veel wandelen. En ik speel elke week muziek met wat vrienden. We kunnen geen noot lezen. Allerlei instrumenten. Improvisaties. Nemen het ook op. Voor onszelf. Erg leuk.”

“Ik kom m’n pensioen wel door. Een beetje reizen door Europa. Klussen bij mijn dochters. Dus als je vast komt te zitten in een lift, dan kan ik je alleen nog maar deze week redden.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Frans Schrijnemakers

Frans ‘Rooie Frans’ Schrijnemakers (79). Samenwonend. Geboren in Roermond. Van beroep landmeetkundige. “Maar het laatste wat ik deed was een hotelletje in Middelburg”.

“Zelf heb ik 23 jaar in jachthaven Michiel de Ruyter gewoond. Ook de halve wereld afgezeild. Een boot is een ideaal huis. Je hebt alle vrijheid en kunt weg wanneer je zin hebt.”

“Mooiste was dat je na terugkomst van een reis weer de haven binnenvoer. Vanwege mijn gezondheid heb ik helaas een punt achter het zeilen moeten zetten. Was wel een klap.”

“Het kroegleven in Vlissingen vond ik altijd wel gezellig. Soif. Flying Dutchman. Astoria. Leuke tenten. Op cultureel gebied het straatfestival. De tijd nog van Verhagen en Deelder.”

“Vorig jaar augustus kwam ik over uit de Filipijnen waar ik woon. Voor een maand. Maar toen kwam de lockdown. Kon niet meer terug. Nog steeds. Zit ‘gevangen’ in Vlissingen”.

“Heb daarom een ‘weggooiauto’ gekocht. Om een beetje mobiel te zijn voor zolang ik hier nog ben. Verder hou ik van cryptogrammen, sudoku’s en muziek. Jazz. Mahler. Bach.”

“Gelukkig mag ik het huis van een oude Engelse zeilvriend gebruiken. Mijn nabije toekomst hangt af van dat klotevirus. Ja, natuurlijk. Als ik morgen een ticket krijg, ben ik weg.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Chanping Mok

Chanping ‘Ping’ Mok (34). Getrouwd, 2 dochters. Geboren in Vlissingen. Calculator bij Traffic Service Nederland in Heinkenszand. Het ontwerpen van verkeersmaatregelen in de bouw.

“Alles voor de veiligheid. Je tekent een plan uit. Afzethekken. Tekstwagens. Omleidingsborden. Eigenlijk zat ik in de reclame. Ben zes jaar zzp’er geweest. Toch weer gaan solliciteren.”

“Heb tot m’n zesde in Papegaaienburg gewoond. Straat uit, bruggetje over en ik was op school. Daarna de Witte Wijk in Souburg. Erg multicultureel. Ik voelde me veilig. Op m’n plek.”

“Mijn ouders komen uit Hongkong. Chinese gewoonten? Eten natuurlijk. Vis. Kip. Rijst. Chinese comedyseries binge-watchen. Van alles. Ik spreek Kantonees. Maar kan het niet lezen.”

“Een Chinese gemeenschap is er niet in Vlissingen zover ik weet. De ouderen kennen elkaar wel van gezicht. We zijn als Chinezen altijd wel bezig. Kijken waar nog mogelijkheden zijn.”

“Sinds kort hebben we een nieuwbouwhuis in het Scheldekwartier. Vlakbij de A58. Vlakbij de stad. Alles rondom ons. Veel jonge gezinnen. Straks ook bomen en parkjes. Fijne buurt.”

“Ja, ik voel me gewoon thuis in Vlissingen. Na al die jaren is alles vertrouwd. De mensen geven hier om elkaar. Dit is mijn stad waar ik alles en iedereen ken en alles weet te vinden.”

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen

Jolanda den Hollander – Schout

Jolanda den Hollander-Schout (63). Getrouwd, 2 kinderen. Geboren in Vlissingen. Werkt ruim 40 jaar als verpleegkundige bij het ADRZ. Sinds de fusie op afdeling Heelkunde in Goes.

“Vlissingen heeft een stedenband met Ambon in Indonesië. Ondersteunt daar diverse humanitaire projecten. Ben als verpleegkundige al negen keer met een operatieteam uitgezonden.”

“Ik ben in Paauwenburg opgegroeid. We waren een van de eerste bewoners. Veel bouwwerkzaamheden. Altijd klimmen en klauteren. Een paradijs. Westerzicht bestond nog uit weilanden.”

“Je fietste alleen maar via B-wegen naar Middelburg. Gek dat we daar nu wonen. Aan de buitenkant van Vlissingen. Een doodlopende weg. Onze achtertuin grenst aan de Zuidbeekseweg.”

“Je ondergaat er alle seizoenen. Meidoorn. Fluitekruid. De weidsheid en de ruimte die we daar hebben. Het allermooiste zijn de zonsondergangen bij ons achter. Onbeschrijflijk zijn die.”

“Als je hier woont hoef je eigenlijk helemaal niet weg. Altijd een vakantiegevoel. Naar het Nollestrand. Naar de zee. Ik mis wel de vaartochtjes van vroeger op de PSD-boot naar Breskens.”

“Met de app ‘Vessel Finder’ kun je schepen spotten. Hoe ze heten. Waar ze naartoe gaan. Dan zie je pas hoe snel ze rond de wereld gaan. Dat komt in Vlissingen gewoon allemaal voorbij.”

 

 

Geplaatst in Ik Ben Vlissingen